Oost-Groninger Wereldmuziek
 

Video-clips


Op deze pagina een aantal video’s met voor het project Oost-Groninger Wereldmuziek gemaakte composities: het lied Op ‘t Wad, een clip afkomstig uit de film “De Eeuw Klinkt Nu / The Century Resonates Now”, door Stichting COM gemaakt ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van het Genootschap van Nederlandse Componisten, en 7 liederen uit de voorstelling Mien Aner Laand.



VEUJOARSDAG
(Hovinga - Wouters)

Zunne schient!
De wereld nei
‘t Woater lopt in slooten vot
Van gesmolten snei.
‘t Laand is swaart
De locht is lei.
Vrij klopt mien boerenhaart.
Ik loop op de boerderij.

Rogge is gruin,
De grond is nat.
Klokke zingt van kerk in dörp,
Volk lopt op pad.
Zo stil as wat
Is ‘t over ‘t veld.
Open gaait mie ‘t haart,
Ik loop op de boerderij.
STILTE

Boeten is ‘t duuster,
Blinnen bin dicht.
Ik zit allaine,
Binnen, bie ‘t licht.
Om mie daipe stilte
Dei op ale dingen ligt.
Niks sprekt, ales swigt,
Drokt as’n looden gewicht...

‘t Krassen van mien penne
Brekt dit swoare swiegen
In ‘n gedicht...
PLOUGEN

Peerden trekken,
- Bogen nekken -
In de graauwte
Veur de ploug op baauwte.

Iesders snieden
In de zieden
Van het stoppellaand

En ik men
Zo goud ik ken
Liekoet, lien’ in haand.

Vurgen rollen,
Kanteln, vollen
zok bie d’ open grond

En ik loop
In lichte dook,
- Fris nog, moar gezond -

Mörnrood
Blödt oet de poort
Van d’ Oosterkim
Woar ik aan ‘t plougen bin.

STILLE REGEN

(Hovinga - Wouters)


Gries hangt de locht

Dei triesterg bogt

Om ‘t donker laand

Aan dizze kaant.

ROGGEKAAMP BIE NACHT
(Hovinga - Wouters)

De rogge soest,
De rogge roest en ruzzelt in zok zulven

De dag verhoest,
De dag vergroest in donkere verwulven.

De rogge staait,
De rogge waait in d’oavendwind verloren,

Dei zaacht en stil
Mit wondre wil gaait deur ‘t hoge koren.
‘T AAILAND VAN GELUK
(Hovinga - Wouters)



O nacht
Het aailand rust.
Ik stoa mit die allain
Hier aan de leste kust
En om ons roest de zee.
MYSTERIE
(Hovinga - Jansema)

Benoader mie hier
Doar ‘k ait noar verlang
Boven mien woorden
Moar binnen mien zang.

Achter de stilte
Flustert dien stem ‘t
over de kilte
Dei mie beklemt.

Gehaaim van de dingen
Hou dei ook is
Kom in mien zingen
Wor in mie wis.
GRUNNEGERLAAND
(Hovinga - Jansema)

Wiedwoagen open veerten wieken
Noar de kimmen zunder èn.
Strakke blaauwe hemelrieken
Spannen zok doar over hèn.

Lougen, ploatsen, bomen, torens
Stoan verspraaid in ‘t vlakke laand
Ronnom in het gaaile koren,
Ales in ain groot verband.

Polders, dieken, zielen, wegen,
Bouwd deur ‘t volk mit staarke haand,
Schepper van zien aigen zegen
Mit Gods hulp - van ‘t aigen laand.

Dat is mien Grunn’gerlaand, mien volk!
Doar mout ik aaltied weer van zingen,
Deur d’ol vertrouwde toal, as tolk,
Zien beelden mie te binnen brengen.
OP ‘T WAD
(Hovinga - Holst)

Deur brits en bragels
Van ‘t waike sliek
En zolte wagels
Ver boeten diek,
Doar doezend stilten swiegen
En zulte winden ziegen...

Wat zöchste en wat wilte
Op ‘t wad in wiede stilte?

Langs ploat, tjariet
Op ‘t ainzoam pad,
Deur priel en riet
Van ‘t verre wad,
Doar de getijden stromen
In aaiweg goan en komen!

Wat zöchste en wat wilte
Op ‘t wad in wiede stilte?

Het wad omhoog
Doar wagels broezen
Om ‘t blinkend oog,
Doar nuunders soezen,
Doar widde maaiwen sweven,
Doar is ‘t ‘n vrijer leven!

Dat zöchste en dat wilte
Op ‘t wad in wiede stilte?
AS ‘T VUUR MIE SCHAAIDT
(Hovinga - Wouters)

As ‘t vuur mie schaaidt
In aaske en daamp, loat de atomen
Van mien wezen, stof en zail- tou d’wolken
overkomen

Loat aal wat van mie overgaait
Mit winden wied verwaaid
Het licht, de hemel zain...

Loat “mie” ontbonnen
Mien verbaand van lichoam en van zail
‘s Levens mysterie
aan aner wellen overgeven wezen, aalgehail,

Aan aner kaant van dood
In ‘t aaiweg wezen, in vrede of rust
Of wentelend aalleven of aal wat wacht
In mysterie ‘s haand en macht...

En baarg wat van miet ‘t vuur deurstaait
Nait onner stain, beton of in ‘n duuster gat
Moar loat het wied en zied verspraaid
Op moagdelieke grond van Dollerts ploat
en wad.

Dat is mien leste wil.

OVER DE RIEN

(Hovinga - Jansema)


Over de Rien

Mit hoge rogge,

Over de Rien

Doar lag ‘n brogge -

Ovcer de Rien

‘n Brog van stain;

Boven de Riewn

Van wied te zain.


En op dei brog

Over de Rien,

Doar was ‘n tol

Veur over Rien

Tussen Bonn en Boil.


OL MAAI 1940: ‘T NOODLOT

Ol maai in loate moannacht,
Op ‘t vrouge melkensuur,
Oam ik de frizze kracht
Van veujoarslocht in de netuur
Woar ‘t gruinlaand in het prille zicht
Nog nat van daauw en ongeschonnen ligt.

Den heur ik onverwacht, doargun vebie,
Explosie op explosie.

Donk’re plumen swaarte rook
Stiegen in de lichte dook:
Broggen dei de locht in springen,
‘t Wraide laid van d’ oorlog zingen.

En loater op de wegen,
De onzegen
Van vrumde, graauwe, soldoatenkolonnen:

Het noodlot is begonnen!


De rogge soest,
De rogge roest zien stil en daip verlangen

In zaacht bewegen
Overgeven aan d’aigen oarenzangen.

De rogge rekt,
De rogge sprekt in ‘t schemern van de nacht

In ruzzeltoal
Het laank verhoal van aigen levensmacht.
.

O wenst,
Het aiweg laid,
Dat in en om ons waait,
En het gain enne nait,
En roest ook in de zee.

O vloud
Van ‘t zingend bloud,
Dei in en om ons slagt
Zien wonderlieke macht,
En golft ook in de zee.

O schoem
van ‘t geluk,
Dat om ons licht en blinkt,
Woarin ons wezen zinkt,
En schoem ook in de zee.

O licht,
Dat wiedweg licht,
En ‘t hoge steernlicht
Rondom dien teer gezicht
En ‘t lichten van de zee.

En bei die tol

Over de Rien,

Gef ik ‘n pfennig of tien.

Veur over Rien,

As ik noar Grethe wol

Van over Rien,

Woar ‘t laive wicht

Bie de Rien

Al op mie wachtte

Bie de Rien

In moanenschien.



As ik heur smokte

Bie de Rien

As ik heur drokte

Bie de Rien,

Dee ‘t laive wicht

Al bie de Rien

Baaid ‘ogen dicht

Al bie de Rien

Al bie de Rien, Rien...


Das leden

Bie de Rien

‘t Mag weden

Bie de Rien

‘n joar of tien.


Moar aan dei brogge

Over de Rien

Denk ik nog voak weer trogge

Al aan de Rien

Bie moanenschien

De Rien.


De Rien...


Moar zaagte regen

Vaalt op de wegen,

Vaalt op het laand

Oet milde haand.


Zaagte regen,
Stille zegen
Oet ‘t verre laand
Aan aander kaant

Stille regen,
Wil mie ook geven
Troanen van geluk
Dit kört oognblik.